چیست؟ (آرسته پارسی)

درود دوستان خوبین؟سرانجام فرصتی شد تا مطلبی کوتاه درباره ی مدرسه بزارم !

اینم نمایشنامه بعد از نبردن به نمایشگاه کتاب:

نمک آبرود بهتراست یا نمایشگاه کتاب

پرده اول:

پسر:پدر ممکن است معدل ترم اول من کمتر از 5/19شود.

پدر:مسئله ای نیست پسرم چندصدم کمتر فرقی نمی کند.

پسر:آنوقت اردوی یک روزه مدرسه به نمایشگاه کتاب را ازدست می دهم چون شرط اعزام،  مثل سالهای قبل داشتن معدل 5/19در ترم اول است.

پدر:اگر معدلت به حد نصاب نرسید خودمان خانوادگی به نمایشگاه می رویم .

پسر :ولی برنامه جمعی وهمراه دوستان لذت بیشتری دارد .

پرده دوم :

پسر:پدر با اینکه مشکل معدل ندارم ولی از نمایشگاه خبری نیست .

پدر:چرا؟

پسر:گفتند از بالا بخشنامه کردند که مدرسه نبایستی اردوی اعزام به نمایشگاه کتاب داشته باشد. ولی چهارشنبه اردوی نمک آبرود گذاشتند.من وتعدادی از دوستان تصمیم گرفتیم به جای نمک آبرود خودمان ماشین کرایه کرده وبه نمایشگاه کتاب برویم.

پدر: از نظر من اشکالی ندارد.اما چطور مدرسه اردوی نمک آبرود  را که در هر مقطع از سال می شود به آنجا رفت را تدارک دیده اما برای اردوی نمایشگاه کتاب که فقط در مدت محدودی از سال برگذارمیشودمجوز ندارد؟

پسر:می گویندفقط اعزام به نمایشگاه ممنوع است جای دیگر اشکال ندارد.

تازه گفتند کسانی که به نمک آبرود نمی آیند حتما باید در مدرسه حاضر باشند وما مجبوریم روز تعطیل به نمایشگاه کتاب برویم.

پرده سوم:

پسر:خیلی خوش گذشت دیگر حتی سالهای آینده حتی اگر هم مدرسه  برنامه بگذارد ما خودمان به طورمستقل به نمایشگاه میرویم .خیلی دلم برای بقیه بچه های مدرسه تیز هوشان (استعدادهای درخشان ) شهر آمل سوخت ومن در این فکرم که وقتی تیزهوشان را به جای نمایشگاه کتاب به نمک آبرود می برندحتما کسانی را هم به جای نمک آبرود به نمایشگاه کتاب می برند.

 .

به نام ایزدی کز جو ببارید          سرافرازی برای خور ایران

که تو از توس با خشم فریدون          ستانیدی کلاه و تخت و باران

تو با ساز سَره شوری نمودی          که جام می برای جان جانان

تو چون خورشیدِ نامش زر فشردی          که در میدان جنگش ، پور دستان

تو ایران را سراسر یکه کردی          تو گویی جنگ کردی بهر سامان

چه آغاز خوشی بر کار ما بود          به روزی نه خرد بود و نه خفتان

پلیدی ها دل و جان را گهر بود          سر گردن فرازان گشته خیزان

ز نام و از نشان نیکی نهان شد          دگرگون گشته شهر فر ، سپاهان

چو بودش بر زبان میزان و عقرب          بگرداندی زبان را مهر و آبان

دُژَم کردی ستوه و دَد همه خشم          بباریدی ز کاخت مهر یزدان

چو خوانم نسک پاک آریاییـت          نبایـد تا سخن گویم فراوان

نشاید تا که رخشا بهر الگو          تو را گیرد ، مگر جانش به پیمان

کِشَک 2 : کلاه نشونه ی جنگاوری ، تخت نشونه ی پادشاهی و بارون هم نشونه ی خرمی و سرسبزیه .

کِشَک 6 : روزی که نه از خرد خود بهره می بردیم و نه جنگی در کار بود ( دست روی دست گذاشته بودیم ) ، تو برای آزادی میهن آغاز به سرودن شاهنامه کردی .

کِشَک 7 : ... سر گردن فرازان گشته (بود) خیزان

کِشَک 8 : ایرانی بودن از نام و از نشان ما بیرون رفت (نام های ما دگرگون شد) . برای نمونه نام سپاهان دگرش یافت ( و اصفهان نامیده شد).

کِشَک 9 : از اون جا که نام ها دگرگون شد و ماه هفتم رو "میزان" و ماه هشتم رو "عقرب" نامیده بودن ، تو کاری کردی که سال ها پس از تو "مهر" و "آبان" زنده بشن .

کِشَک 10 : کاخ همون شاهنامه است ؛ خودش گفته که : پی افکندم از نظم کاخی بلند ...

کِشَک 12 : شایسته نیست که کسی مانند من (رخشا) تو رو الگو بگیره و خودش رو دنباله رو و پیرو تو بخونه ؛ مگه این که به جونش پیمان ببنده که همه ی تلاشش رو واسه زنده کردن ارزش هات انجام بده .

کاکویه = دایی

این هم یه کاریکاتور از آلبرت انیشتین برای دوست گرامی ام.

در کنارش بگم یا دتون نره (اِختَبر بَندَک)!!!!!!!!!

این چه بازی ای بود؟چی کار دارین می کنین؟چرا از تازیا می بازین؟به راستی آیا شما نمی تونین؟ چرا نمی خواین؟

پول می گیرین؟ چه اندازه؟ چه اندازه می ارزه؟ به اندازه ی اشکای یه ایرونی تو یه کشور بیگانه؟ با این همه دل چی کار دارین می کنین؟

وای ب شما!

این کتاب را بخوانید تا بفهمید.......

از اینجا میتونید نسخه کامل کتاب “قلعه حیوانات” نوشته جرج اورول رو دانلود کنید.

لینک دانلود از رپیدشیر (پیشنهاد میکنم از اینجا دانلود کنید)

شير و آدميزاد

يکی بود يکی نبود ، غير از خدا هيچکس نبود.
يک روز شير در ميدان جنگل نشسته بود و بازي کردن بچه هايش را تماشا مي کرد که ناگهان جمعي از ميمونها و شغالها در حال فرار به آنجا رسيدند. شير پرسيد: « چه خبر است؟» گفتند: « هيچي، يک آدميزاد به طرف جنگل مي آمد و ما ترسيديم.»
شير با خود فکر کرد که لابد آدميزاد يک حيوان خيلي بزرگ است و مي دانست که خودش زورش به هر کسي مي رسد. براي دلداري دادن به حيوانات جواب داد: « آدميزاد که ترس ندارد.»
گفتند: « بله، درست است، ترس ندارد، يعني ترس چيز بدي است، ولي آخر شما تا حالا با آدم جماعت طرف نشده ايد، آدميزاد خيلي وحشتناک است و زورش از همه بيشتر است.»
شير قهقه خنديد و گفت: « خيالتان راحت باشد، آدم که هيچي، اگر غول هم باشد تا من اينجا هستم از هيچ چيز ترس نداشته باشيد.»
اما شير هرگز از جنگل بيرون نيامده بود و هرگز در عمر خود آدم نديده بود. فکر کرد اگر از ميمون ها و شغال ها بپرسد آدم چييست به او مي خندند و آبرويش مي رود. حرفي نزد و با خود گفت فردا مي روم آنقدر مي گردم تا اين آدميزاد را پيدا کنم و لاشه اش را بياورم اينجا بيندازم تا ترس حيوانات از ميان برود. شير فردا صبح تنهايي راه صحرا را پيش گرفت و آمد و آمد تا از دور يک فيل را ديد. با خود گفت اينکه مي گويند آدميزاد وحشتناک است بايد يک چنين چيزي باشد. حتماً اين هيکل بزرگ آدميزاد است.
پيش رفت و به فيل گفت: « ببينم، آدم تويي؟ »
فيل گفت: « نه بابا، من فيلم، من خودم از دست آدميزاد به تنگ آمده ام. آدميزاد مي آيد ما فيلها را مي گيرد روي پشت ما تخت مي بندد و بر آن سوار مي شود و با چکش توي سرما مي زند. بعد هم زنجير به پاي ما مي بندد و يا دندان ما را مي شکند و هزار جور بلا بر سرما مي آورد. من کجا آدم کجا.»
شير گفت: « بسيار خوب، خودم مي دانستم ولي مي خواستم ببينم يک وقت خيال به سرت نزند که اسم آدم روي خودت بگذاري.»

...............................